4024
بازدید
 

 

آموزش دادن هنر است و درست آموزش دادن تجلی این هنر

  021-22811088-22806083  09392811088 info@borhanpardazesh.ir   

اختلال های ویژه یادگیری به معناى اختلال در يک يا چند فرﺁيند    روان شناختى اساسی است که در فهم يا کاربرد زبان (نوشتارى يا ﮔفتارى) دست اندرکارند و ممکن است به صورت نارسایی درگوش دادن، فکرکردن، خواندن، صحبت کردن، نوشتن، هجى کردن و يا انجام محاسبات رياضى آشکار شود.

 

معلوليت هاى ادراکی، ﺁسيب مغزى، بد کنشی جزئی مغز، نارساخوانی و زبان پریشی تحولی از علل این اختلال به شمار می روند. اما کودکانى که در اﺛر معلوليت هاى بینایی، شنيدارى و يا حرکتى، عقب ماندگی ذهنى، اختلال هاى هيجانى يا محروميت هاى محيطى، فرهنگی و يا اقتصادى به نارسایی های یادگیری مبتلا هستند، در حوزۀ این تعريف قرار نمى گیرند (دولت فدرال امریکا، 1977 ، به نقل از گورمن، 2001 ، ترجمه باعزت و راحت، 1386).
طبقه‌بندي اختلال هاي ويژه يادگيري بر مبناي
DSM-IV-IR
اختلال هاي ويژه يادگيري براساس
DSM-IV-IR به سه طبقه كلي تقسيم مي‌شوند:

1) اختلال خواندن:

خواندن فرآيندي پيچيده و عالي است كه اجزاء بسيار متفاوتي را دربر مي‌گيرد كه از چندين رفتار يا مهارت مجزا تشكيل شده است. به اعتقاد اهري (2002) يادگيري براي خواندن شامل دو فرآيند اساسي است: فرآيند اول شامل رمزگرداني كلمات است (يعني يادگيري تبديل توالي حروف به كلمات آشنا و معنادار). فرآيند دوم شامل درك معاني كلمات است. وقتي كودكان، مهارت هاي خواندن را كسب مي‌كنند، در واقع ياد مي‌گيرند كه چگونه از اين فرآيندهاي خواندن استفاده كنند. يعني آنها هنگام خواندن، به طور همزمان به رمزگرداني كلمات و معناي متن توجه دارند (ريد، 2003).
اختلال خواندن برمبناي
DSM-IV-IR چنين تعريف شده است: حالتي كه در آن پيشرفت خواندن پايين‌تر از حد مورد انتظار بر حسب سن، آموزش و هوش كودك است. اين اختلال به ميزان زيادي مانع موفقيت تحصيلي يا فعاليت‌هاي روزانه مستلزم خواندن مي‌شود. طبق ملاک های DSM-IV-TR در صورت وجود يك اختلال عصبي يا حسي، ميزان ناتواني خواندن بيش از آن حدي است كه معمولاً با اختلالات ديگر ديده مي‌شود.  (كاپلان و سادوك، 2003، ترجمه رفيعي و رضایي، 1382). 2) اختلال در يادگيري رياضي
كودكان داراي اختلال
در يادگيري رياضي  در يادگيري و يادآوري اعداد مشكل دارند، نمي‌توانند واقعيات پايه مربوط به اعداد را به خاطر بسپارند و در محاسبه كند و غيردقيق هستند. در اختلال رياضيات، نارسايي در چهار گروه مهارتها شناسايي شده است: 1ـ مهارتهاي زباني (مهارتهايي كه مربوط به درك اصطلاحات رياضي و تبديل مسائل نوشتاري به نمادهاي رياضي است)؛ 2ـ مهارتهاي ادراكي (توانايي شناسايي و درك نمادها و مرتب كردن مجموعة اعداد)؛ 3ـ مهارتهاي رياضي (جمع، تفريق، ضرب، تقسيم و تواناييهاي چهار عمل اصلي فوق)؛ و 4ـ مهارتهاي بي‌توجهي (كپي كردن صحيح اشكال و مشاهده درست نمادهاي عملياتي). اصطلاحات ديگري كه براي اين اختلال به كار رفته‌اند عبارتند از: سندرم گرست من، محاسبه پريشي ، اختلال مادرزادي در حساب و اختلال حساب مربوط به رشد. (كاپلان و سادوك، 2003، ترجمه رفيعي و رضايي، 1382).
اختلال در رياضيات ممكن است به تنهايي يا همراه با اختلالهاي خواندن و زبان بروز كند. اين اختلال اساساً ناتواني در انجام مهارتهاي ریاضی مورد انتظار برحسب توانايي هوش و سطح آموزشي كودك است كه با آزمونهاي انفرادي و استاندارد شده ارزيابي مي‌شود.
عدم توانايي مورد انتظار در رياضيات مانع عملكرد تحصيلي يا فعاليت‌هاي زندگي روزمره مي‌شود و مشكلات حاصله فراتر از اختلالهاي مربوط به هر نوع نارسايي حسي يا عصبي موجود است.
اختلال رياضيات اغلب همراه با اختلال خواندن و اختلال بيان نوشتاري ديده مي‌شود. در كودكان دچار اختلال رياضيات خطر بروز اختلال زبان بياني، اختلال مختلط زبان بيان دريافتي، اختلال هماهنگي مربوط به رشد بيش از ساير كودكان است. (همان منبع)
   
3) اختلال بيان نوشتاري:
بيان نوشتاري پيچيده‌ترين مهارت مورد نياز براي انتقال درك زباني و بيان افكار و عقايد محسوب مي‌شود. مهارت‌هاي نگارش در اكثر كودكان با خواندن همبستگي دارند؛ اما در برخي كودكان فهم خواندن فراتر از توانايي آنها براي بيان افكار پيچيده است. در برخي موارد بيان نوشتاري شاخص حساسي از نقائص ظريفتر و در عين حال مختل كننده كاربرد زبان است كه معمولاً در آزمونهاي استاندارد خواندن و زبان شناسايي نمي‌شود(کاپلان و سادوک، 2007)
خصوصیات اختلال بيان نوشتاري برمبناي
DSM-IV-IR عبارت است از: مهارتهاي نگارش بسيار پايين‌تر از حد مورد انتظار با توجه به سن شخص، ظرفيت هوش و آموزش او كه با آزمونهاي استاندارد شده سنجيده مي‌شود. اين اختلال در عملكرد تحصيلي فرد و امور روزمره مستلزم نوشتن تداخل مي‌كند. مؤلفه‌هاي اختلال نوشتن عبارتند از: هجي كردن ضعيف، اشتباه در دستور و نقطه‌گذاري و دست خط بد. اشتباهات هجي كردن اغلب خطاهاي آوايي هستند. يعني هجي كردن اشتباهي كه شبيه هجي كردن صحيح به نظر مي‌رسد. نمونه‌هاي انواع شايع اشتباهات هجي كردن عبارتند از تلفظ Fone به جاي phone یاbeleeve به جاي believe. (كاپلان و سادوك، 2003، ترجمه رفيعي و رضاعي، 1382).

اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی


نظرات والدین